Tırnak
yeme alışkanlığı

Tırnak
yeme alışkanlığına çoğunlukla 3-4 yaşlarından önce başlamaz. (Çok ender
olarak 5 aylık gibi erken bir dönemde görülebilir). Çocukların %33 de tırnak
yeme davranışı görülür. Bu oran erken ergenlik çağına kadar sürer. Ergenlik
çağında tırnak yiyen çocukların sayısı %40-45’e yükselir. Yani ergenlik
çağına doğru çocukların hemen hemen yarısı tırnak yeme davranışı gösterir.
Bunun nedeni olarak gençlerin çevreden onay görmemeleri olarak değerlendirilir.
Ayrıca tırnak yiyen çocukların ailelerinin çoğunda tırnak yiyenlere rastlanmaktadır.
Bunun içinde tırnak yemenin bir taklit olduğu ve büyükleri taklit etmek
suretiyle öğrenildiği ileri sürülmektedir. Ergenlik çağında sosyal onay
görenlerin çoğu bu alışkanlığı terk etmektedir.
Tırnak yemek bazen ayak parmaklarını
ısırmakla ve ayak tırnaklarını el parmaklarıyla yakalama ile ilişkili görülmektedir.
Ayak parmağı tırnağının yenilmesi ve ısırılması hemen hemen sadece kızlarda
görülmektedir.
yukarı
Tırnak yeme alışkanlığının sebepleri
Bu davranışın
altında yatan sebepler
parmak emmede olduğu gibi çoğunlukla psikolojik
rahatsızlıklardır.
Alışkanlık daha çok
baskı altına alınmış heyecanların ilgilendiği durumlarla olup, çocuk bunun arzu
edilmeyen bir davranış ve alışkanlık olduğunu anlayınca kökleşmekte olduğu
görülmektedir.
Tırnak yeme bir
güvensizlik belirtisi olarak kabul edilir. Aile içinde aşırı baskılı ve otoriter
bir eğitimin uygulanması, çocuğun sürekli azarlanarak eleştirilmesi, kıskançlık,
yeterli ilgi ve sevgi görememe sıkıntı ve gerginlik başlıca nedenlerdir.
Anne babanın
yaşantısı da önemli bir etkendir. Anne baba geçimsizlikleri anne babanın sık sık
kavga etmesi ailedeki sorunlar çocuklarda tırnak yeme gibi davranışlara neden
olur. Bunun yanı sıra anne babanın aşırı kaygılı olması çocuğu aşırı derecede
koruyup kollaması ayrıca anne babanın çocuklar arasında ayrım yapması çocuklar
arasında kıskançlığa yol açar. Bu da dolaylı şekilde kendini tırnak yeme olarak
gösterir.
Tırnak yeme daha
önce belirttiğimiz gibi taklit yoluyla da edinilebilen bir davranıştır. Ailede
herhangi bir bireyin tırnak yeme davranışı göstermesi doğal olarak çocuğun
ilgisini çekecektir. Ayrıca tırnak yeme davranışı olaylara bağlı olarak
gelişebilmektedir. Çocuğu tedirgin eden herhangi bir olay veya çevrede onun için
hoşnutsuzluk yaratacak herhangi bir durum bu davranışı göstermesine yol açar.
yukarı
Tedavi ve alınabilecek önlemler
-
En etkili yöntem 3-4
yaşlarına kadar bu alışkanlığın anne baba tarafından görmezlikten
gelinmesidir. Daha sonra bu alışkanlık devam ederse;
-
Çocuğun gerginlik ve
uyumsuzluk nedenleri iyice araştırılmalı ve bunlar saptanarak çözüm
getirilmeli
-
Çocuğu
azarlamak, korkutmak, ceza vermek gibi zorlayıcı yöntemlerin uygulanması
yararlı olmamaktadır. Hatta kimi zaman daha ağır duygusal problemlerin
çıkmasına neden olabilir.
-
Çocukları korku kaygı
yaratacak durumlardan uzak tutmak gerekir.
-
Küçük çocukların kaygı
korku verici televizyon filmlerini izlemeleri, kavgalı olaylarda
bulunmaları çocuğu heyecanlandıracağı için sakıncalıdır.
-
Tırnak yiyen çocuklara
geceleri yatarken eski hafif eldivenleri giydirmek. Çocuk gece
tırnaklarını yemek veya ısırmak istediğinde hatırlatıcı olması
bakımından yararlı olabilir.
-
Parmak ve tırnağa acı fakat
zararsız bir sıvı sürülebilir. Bu hem hatırlatıcı ve hem de
tırnağını ağzına götürdüğü zaman acı ile birleştiğinde terk etmeye
yardımcı olabilir.
-
Çocukların ilgisi başka
yöne çekilebilir. Sinema, televizyon izlerken veya radyo dinlerken
onun ağzını çiğneyecek bir şeyle meşgul etmek tırnak yemenin ve
ısırmanın yerine gelecek bir etkinlik olabilir.
-
Çocukları ara sıra
başarılarından dolayı ödüllendirme bazı durumlarda yarar
sağlayabilir. Ancak bunun kısıtlı ve uygun şekilde kullanılması
gerekir. Aksi takdirde çocuk yeni ödüller almak için bunu
kullanabilir.
-
Tırnak derin kesilebilir.
Çocuğun kendi tırnak bakımıyla uğraşması da yararlı olabilir. Bunun
içinde çocuğa manikür ve pedikür malzemeleri alınabilir.
Son söz
ve bir önlem olarak tırnak yemenin ve ısırmanın çok kötü bir alışkanlık
olmadığı ve bunu isteyenlerin kolaylıkla terk edebilecekleri çocuklara
anlatılmalıdır. Çocuk buna inandırıldığı zaman bu alışkanlıktan vazgeçmek
için çaba gösterecektir. Çünkü dış etkenler çocuğun bu alışkanlıktan
vazgeçmesine fazla etkili olmamakla bazı hallerde alışkanlığın kökleşmesine
ve başkalarını kızdırmak ve huzursuz etmek için bir araç olarak
kullanılmasına neden olmaktadır.
başa dön
|